Irak Eko Gözlemevi, hükümetin elektrik sektörüne aylık yaklaşık 600 milyar dinar harcadığını, buna karşılık tahsilat gelirlerinin yalnızca 1 milyar dinarı geçmediğini, yani toplam harcamanın sadece yüzde 0,17’sine tekabül ettiğini açıkladı. Bu oranın, tahsilat sistemindeki ciddi bir aksaklığı ortaya koyduğunu ve bütçe açığını derinleştiren sürekli bir mali kayba işaret ettiğini belirten gözlemevi, mali israfın sona erdirilmesi için elektrik sektörünün özelleştirilmesi ya da özel sektörün etkin biçimde sürece dâhil edilmesi çağrısında bulundu.

Gözlemevi yaptığı açıklamasında, “Devlet, maaşlar, bakım giderleri ve yakıt alımları dâhil olmak üzere Elektrik Bakanlığı için aylık yaklaşık 600 milyar dinar harcamaktadır” ifadelerine yer verdi. Açıklamada, “Bu devasa harcama üretim seviyesine yansımamakta; fiili üretim yaklaşık 28 bin megavatı aşmazken, ülkenin ihtiyacı yaklaşık 50 bin megavattır” denildi.

Açıklamanın devamında, “Elektrik ücretlerinden elde edilen tahsilat gelirleri aylık 1 milyar dinarı geçmemekte, bu da toplam harcamanın yalnızca yüzde 0,17’sine karşılık gelmektedir” denilerek, bu rakamın tahsilat sistemindeki ciddi zafiyeti ve mali disiplin eksikliğini açıkça ortaya koyduğu vurgulandı.

Gözlemevi, harcamalar ile gelirler arasındaki devasa farkın bütçe açığını derinleştiren sürekli bir mali kanama anlamına geldiğini ve devletin kamu maliyesi üzerinde ek bir yük oluşturduğunu belirtti. Ayrıca, bu yönetim modelinin sürdürülmesinin, maliyetinin vatandaşa yüklendiği ancak karşılığında istikrarlı bir hizmet sunulmayan kronik bir krizi kalıcı hâle getireceğine dikkat çekildi.

Irak Eko Gözlemevi, hükümeti cesur kararlar almaya ve gerçek yapısal reformlara yönelmeye davet ederek, özellikle elektrik sektörünün özelleştirilmesi ya da özel sektörün etkin biçimde sürece katılımının sağlanmasının, mali israfın sona erdirilmesi ve arz istikrarı ile adil tahsilatı güvence altına alacak operasyonel verimliliğin sağlanması açısından öncelikli adım olduğunu ifade etti.

Açıklamada, “Elektrik dosyası artık yalnızca bir hizmet krizi olmaktan çıkmış, doğrudan devletin mali istikrarını etkileyen mali ve ekonomik bir meydan okumaya dönüşmüştür” denildi.